Odwiedzin 33082779
Dziś 1587
Niedziela 7 marca 2021

 
 

Herbatka u cioci Marysi – czyli 10-lecie Bagateli

 
 

Tekst: Krystyna Stochla
Foto: Michał Dzieciaszek, Tomasz Rzepecki

2011.03.30
 


Fot. Tomasz Rzepecki

Pisałam o nich z wielkim entuzjazmem jesienią i nie myślałam, że tak szybko przyjdzie mi ostrzyć na nich pióro. A tu proszę – 19 lutego, również w TeaterStudio Lederman zespół zaprezentował swój jubileuszowy program.




10 lat Bagateli - fotorelacja I
Fot. Tomasz Rzepecki. Ponad 30 zdjęć!





10 lat Bagateli - fotorelacja II
Fot. Michał Dzieciaszek. Ponad 60 zdjęć!



Wprawdzie od założenia zespołu minęło dziesięć lat, lecz w tym okresie Bagatela miała tylko 3 premiery: założycielski „Hejnał Wolności” i w maju 2003, nostalgiczny „Pijmy wino za kolegów”, poświęcony Agnieszce Osieckiej. Później artyści „Bagateli ” występowali okazjonalnie podczas polonijnych imprez i jakoś tak sympatycznie wpisali się w pamięć odbiorców. No i wreszcie po długiej przerwie – „Jesienne Impresje”, które oklaskiwaliśmy nie tak dawno.

Nie było więc bogatej retrospekcji podczas jubileuszu, jedynie fragmencik „Hejnału Wolności” i kilka piosenek Osieckiej, śpiewanych wcześniej w różnych okolicznościach.


Fot. Michał Dzieciaszek

Jak herbatka, to herbatka – zatem scena zamieniła się w salonik pełen kanap, fotelików, dywaników, talerzyków, widelczyków, poduszek, serwetek, filiżanek… uffff.

W tej scenerii artyści zaprezentowali mnóstwo świetnych piosenek kabaretowych, a prym wiodły panie w znakomitych kreacjach i nie straszne też im były zabawne przebieranki (to zasługa Ilony Golab).


Fot. Michał Dzieciaszek

Nie znaczy to, że śpiewający panowie pozostawali w tyle – sporo śpiewali i też byli świetni!

Mariusz Wiśniewski miło zaskoczył śpiewając ciepło „Groszki i róże”.

Staś Rejment, który tak dobrze czuje się w repertuarze Seweryna Krajewskiego, porwał nas z miejsc piosenką Szymona Zychowicza ”Jak tu nie tańczyć”, zatem w finale okazało się, że jest to tzw. „herbatka z tańcami”.


Fot. Michał Dzieciaszek

Janek Hernhut przypomniał „Adio pomidory”, w asyście dwóch roztańczonych pomidorów, czyli Dominiki Depczyk i Mariusza Wiśniewskiego, za co znów – jak w poprzednim programie – dostali wielkie brawa.

Nie sposób wszystko wymienić, wyróżniam tylko po jednej piosence.

Jeśli chodzi o powojenne polskie kabarety, to dla mnie wzorcem doskonałości, takim metrem z Sevres, jest Piwnica pod Baranami, Kabaret Starszych Panów i Kabaret Olgi Lipińskiej – każdy w innym stylu doskonały – najlepsze teksty, doskonała muzyka, mistrzowskie wykonanie! Toteż nie posiadałam się z radości widząc, że bez kompleksów, śmiało „Bagatelni” sięgnęli po ten właśnie repertuar.


Fot. Michał Dzieciaszek

Wprawdzie uchem złowiłam pomruki oburzenia na widowni, że to zbyt ryzykowne, ale przecież to były nowe interpretacje a nie plagiaty, nikt nie kopiował mistrzów. Myślę, że trzeba śmiało „grać przy Jankielu” – dzięki temu piosenka i skecz żyje, wpada w ucho, jest z nami!

Jakże urocza była bosonoga Dominika Depczyk, z poduszką pod pachą, w nocnej koszuli śpiewając „Nie budźcie mnie” z repertuaru Kaliny Jędrusik. Przez te lata Dominika na naszych oczach przeistoczyła się z zalęknionego dziewczątka w piosenkarkę całą gębą (ach ileż elegancji w tym określeniu – Dominiko wybacz).


Fot. Michał Dzieciaszek

Ala Hernhut ze swą niegasnącą urodą, w drapieżnej, śmiałej kreacji i jej „Mówiłam żartem” z repertuaru Igi Cembrzyńskiej. Jaką Ona – prawdziwa amatorka, debiutantka w „Bagateli” przebyła długą drogę, by tak śpiewać, wyglądać i czuć się na scenie!

Danka Jaworska – znana malarka, która niezmiennie kojarzyła mi się z młodopolską Bohemą: burza rudych włosów, oczy z portretów Witkacego, nietuzinkowe kreacje, a tu na scenie nowe wcielenie – surrealistyczne teksty, zabawne fatałaszki. W ten wieczór Danka zwiała z własnego wernisażu, by móc wystąpić. Brawo za „Szuję”!


Fot. Tomasz Rzepecki

Dana Rechowicz – gdy wchodziła na scenę swoim drobnym kroczkiem, pierwszy raz podczas spektaklu – rozległy się brawa, czyli jej poczucie humoru, jej ciepełko jest już dostrzeżone! Z udziałem Janka Hernhuta zaśpiewała „Taka głupia to ja już nie jestem”, piosenkę piwniczną tak po mistrzowsku kiedyś wykonywaną przez Krystynę Zachwatowicz – dziś scenografkę o światowym zasięgu, żonę Andrzeja Wajdy.

W owym czasie znawcy kina uznali za najbardziej zmysłowy ekranowy striptiz scenę, w której aktorka Rita Hayworth zdejmuje długie wieczorowe rękawiczki. Młodziutka i krucha Krysia Z. jako Giena, podczas piosenki manipulowała tak zabawnie takimiż rękawiczkami, że zrobiła parodię doskonałą, a publiczność pękała ze śmiechu. W przypadku naszej Dany o żadnej manipulacji mowy nie było, bo musiała trzymać mikrofon, ale i tak była zabawna w jakichś piórkach i woalkach.


Fot. Michał Dzieciaszek

Wreszcie niezawodna pani Teresa Tutinas – filar zespołu, wierna przez lata swojemu repertuarowi i stylowi. Dla mojego pokolenia jest rozpoznawalna na końcu świata, a słysząc ją wracam wspomnieniem do różnych epizodów, z jej piosenkami związanych. Zawsze żywo oklaskiwana, lubiana przez sztokholmską publiczność.

Pani Teresa przedstawiła nam swego gościa, czyli panią Annę Kareńską, z którą kiedyś razem zaczynały piosenkarską karierę. Państwo Kareńscy nakładem wielkich sił i kosztów odremontowali pod Poznaniem dwór i ewangelicki kościółek, a teraz urządzają tam koncerty i wernisaże i tam umożliwili występ naszym „Bagatelnym”. Pani Anna już nie śpiewa, dla nas jednak zrobiła wyjątek i wniosła na scenę wiele ciepła i bezpretensjonalnej radości. Zaśpiewała te znane i lubiane, a wśród nich moją ulubioną piosenkę Wojciecha Młynarskiego „Piosenki z których się żyje”.


Fot. Michał Dzieciaszek

Był jeszcze jeden gość, pan Stefan Błaszczyński, założyciel i szef Piwnicy św. Norberta w Krakowie. To multiinstrumentalista, którego już wielokrotnie oklaskiwaliśmy w Sztokholmie. Najpierw rozbawił nas i uwiódł swoim czarodziejskim fletem, ale potem, gdy wszedł między bębny – wiedzieliśmy, co jest jego żywiołem! Bardzo uatrakcyjnił instrumentalne brzmienie „Bagateli”, chociaż – boże broń – niczego im zarzucić nie można!

Ten zespół to niezwykle ekspresyjny kontrabasista Janusz Słowiński, śpiewający gitarzysta Stanisław Rejment, gitarzysta Thomas Brockland (wielkie brawa za solówy) i wreszcie kierownik muzyczny Witold Robotyki, któremu znów biję pokłony, bo jako aranżer cały czas „ciągnie górne cis”. Teraz powinien pójść na urlop z wyczerpania!


Fot. Michał Dzieciaszek

Witold jest autorem „Walca dla Luli”, który zadedykował swojej żonie Helence Robotyckiej. Lula z anielską cierpliwością i niezwykle skutecznie zajmuje się tymi wszystkimi administracyjno – organizacyjnymi sprawami, przed którymi ucieka się „gdzie pieprz rośnie” i zespół ją za to kocha!

Całość wyreżyserowała, przy współudziale Dany Rechowicz i Stanisława Brzozowskiego, Maria Kabała-Rejment. Prowadziła ten wieczór z wielką powściągliwością i eleganckim dystansem.


Fot. Michał Dzieciaszek

Maria jest matką-założycielką „Bagateli” i pełni funkcję kierownika zespołu, a ja długo myślałam, że mają w nazwie „kabaret”, nie „zespół”, toteż brakowało mi w ich repertuarze wygłupu na scenie. Taką nieśmiałą, próbą w poprzednim programie była piosenka „Pomidory”, odśpiewana przez Janka Hernhuta, a odtańczona przez Dominikę Depczyk i Mariusza Wiśniewskiego – za to teraz był istny róg obfitości!

Scena kabaretowa to miejsce, gdzie można ożenić wodę z ogniem, liryka i zaduma nie kłóci się z kaskadami śmiechu. Pamiętam jak w „Piwnicy” Piotr Skrzynecki przejmująco czytał „Wyprzedaż Teatru”, a zaraz potem Wiesiek Dymny parodiował przemówienie Gomułki (…podniósł wydajność z jednego hektara i przeniósł ją na drugi hektar…), toteż jeśli się ma tzw. wyczucie sceny – można eksperymentować bez końca.


Fot. Tomasz Rzepecki

Jeśli w trakcie wieczoru spostrzegliście Państwo jakieś niedociągnięcia, „niedoróbki”– to im wszystko wybaczcie! Nie najważniejsza jest tu perfekcja – chodzi o to, by się dobrze razem bawić, byśmy mieli wspólną frajdę słuchając świetnej poezji, piosenek, skeczy – a Bagatela sięga na najwyższą półkę.

Raczej życzmy Im z okazji jubileuszu zdrowia, nieustającej weny i WIĘCEJ PREMIER w następnym 10-leciu.

Mnie ta herbatka bardzo smakowała.
 

Krystyna Stochla
Foto: Michał Dzieciaszek, Tomasz Rzepecki
PoloniaInfo (2011.03.30)



***

Zobacz też nasze relacje z poprzednich występów Bagateli:




Jesienne impresje w wykonaniu Bagateli
W Teater Studio Lederman obejrzeliśmy program poetycko-muzyczny "Jesienne impresje" w wykonaniu sztokholmskiego zespołu "Bagatela". PoloniaInfo (2010.12.03)





Prześmieszny Kontrabasista - benefis Janusza Słotwińskiego
W Sztokholmie odbył się uroczysty benefis kontrabasisty Janusza Słotwińskiego.
PoloniaInfo (2010.11.08)





Koncert jubileuszowy Witolda Robotyckiego
W Sztokholmie odbył się koncert jubileuszowy Witolda Robotyckiego, kompozytora i muzyka, dyrektora muzycznego sztokholmskiego kabaretu Bagatela. PoloniaInfo (2010.06.04)





Hej kolęda, kolęda!
Nie ustają prace nad popularyzacją XVII wiecznej polskiej kolędy odnalezionej na zamku w Skokloster. PoloniaInfo (2010.04.02)





Hejnał Wolności czyli popłuczyny po PRL-u
Sztokholmski zespół "Bagatela" zadał sobie trud przypomnienia nam tekstów i piosenek z okresu PRL-u. PoloniaInfo (2010.03.26)





Hejnał Wolności w 2001 roku
Relacja z premierowego występu, który się odbył w Sztokholmie wiosną 2001 roku.
Relacje (6/2001) & PoloniaInfo (2001.06.14)


 






REMONTY (Skara)
Prace ogólnobudowlane (Stockholm )
Sprzątanie/ Lund- Malmö (Lund)
Stolarz (GÖTEBORG)
Malarz, Spachlarz (GÖTEBORG)
Budowa domow Ytong (Malmö)
Hydraulik (Stockholm Göteborg )
wiata (vallentuna)
Więcej





Graniczne kamienie w Szwecji.
Agnes na szwedzkiej ziemi
Szwedzkojęzyczne serie książek, które podbiją serca Waszych dzieci: 0-2 lata
Polska Mama Za Granicą
'Bieguni' Olgi Tokarczuk - recenzja
Polska Mama Za Granicą
Masoński sierociniec w Sztokholmie.
Agnes na szwedzkiej ziemi
'Behawiorysta' Remigiusza Mroza - recenzja
Polska Mama Za Granicą
Zazdrość, albo płoń, Oslo, płoń
Szwecjoblog - blog o Szwecji
Pałac Bro Hof.
Agnes na szwedzkiej ziemi


Odwiedza nas 69 gości
oraz 3 użytkowników.


2020-02-16 All Inclusive - przedstawienie teatralne https://t.co/ab0UqTsjrU
2020-02-16 All Inclusive - przedstawienie teatralne https://t.co/aqbzjleF5Z
Michał Wiśniewski i Classic w Göteborgu - relacja https://t.co/9sIesWFphe
2019-12-08 Jarmark bożonarodzeniowy https://t.co/3z0VBnT3vU
2019-12-06 Jarmark bożonarodzeniowy https://t.co/eJB5dWRUE7
Wiecej
Jak zaciąć prace na ciężarówce
Testy na covid
Koronawirus, zachowanie, uwagi,profiliktyka
Szwedzki „wstyd przed lataniem” napędza renesans podróży koleją
Katarzyna Tubylewicz: W Sztokholmie to, gdzie mieszkasz, zaskakująco dużo mówi o tym, kim jesteś
Migracja przemebluje Szwecję. Rosną notowania skrajnej prawicy
Szwedka, która wybrała Szczecin - Zaczęłam odczuwać, że to już nie jest mój kraj
Emigracja dała mi siłę i niezależność myślenia










© Copyright 2000-2021 PoloniaInfoNa górę strony