Odwiedzin 34934952
Dziś 3521
Piątek 27 maja 2022

 
 

Kolejny film o biednych Polakach

 
 

Tekst: Dana Platter

2007.10.20
 



W nowopowstałym Polskim Klubie Filmowym w kinie Zita w Sztokholmie 18 października 2007 zaprezentowano drugi z kolei film. "Co słonko widziało" (2006) traktuje o biednych Polakach wyrzuconych na margines we współczesnej Polsce. Biedni są pod dwoma względami - i materialnie, i moralnie. Nie mają pieniędzy, nie mają gdzie zarobić, kłamią i oszukują, nawet kradną i sami są okłamywani i oszukiwani.

Bohaterami filmu jest kilka osób z małego miasta na Sląsku, których życie nie rozpieszcza w nowej, polskiej rzeczywistości. Jedną z nich jest młoda dziewczyna, Marta (Dominika Kluźniak) marząca o wyjeździe do Norwegii. Jest obdarzona wspaniałym głosem, ale nie ma gdzie tego wykorzystać; może śpiewać za darmo w kościele albo za grosze w trzeciorzędnym zespole, grającym w knajpie. Oszukana przez nieuczciwego agenta z biura podróży zamiast do Norwegii jedzie na polskie wybrzeże, zwerbowana do pracy jako kelnerka. To czego Marta nie wie to, że znowu została oszukana i że wyląduje jako prostytutka.

Starszy człowiek Józef (Krzysztof Stroiński) okłamuje żonę (Jadwiga Jankowska-Cieślak) , że pracuje jako górnik, a właściwie chodzi przebrany za olbrzymiego kurczaka i rozdaje ulotki reklamowe. Usiłuje zarobić na zęby dla żony. Upokarzany przez pracodawcę rzuca się na niego, po czym zostaje wylany z pracy. Zdesperowany włamuje się do pracowni technika dentystycznego, żeby ukraść zęby. Tylko, że nie wie, które... Z zębów więc nici. Józef oszukuje też żonę i nie mówi, co wie o synu, który siedzi w więzieniu. Żona domyśla się, że jest okłamywana, nie może tego znieść i robi awanturę.

Młody, około trzynastoletni chłopak Sebastian (Damian Hryniewicz), sprzedaje wraz z ojcem czosnek i zakwas na żur na ulicznym straganie i usiłuje zarobić na drwala, który ściąłby drzewo zasłaniający grób jego matki na cmentarzu. Dorabia też myciem pleców i nie tylko, staremu pedofilowi. Kradnie na bazarze koszulkę z napisem "Beckham" i zostaje zbity przez właścicieli straganu oraz przez własnego ojca. Chłopak nie wie, że ojciec go okłamał i jego matka żyje. Zabrała pieniądze i zostawiła go jako niemowlę, a ojciec zabronił jej jakiegokolwiek kontaktu z synem w przyszłości. Kiedy po trzynastu latach matka w końcu styka się z własnym dzieckiem, kłamie i zaprzecza, że jest jego matką.

Wszystkie te niewesołe historie mają w sobie potencjał dramatyczny, ale zostały pokazane w tak, niestety, nudny i nieprzekonywujący sposób, że parę razy miałam ochotę wyjść z kina. Na miejscu kazał mi zostać tylko obowiązek recenzenta. Zastanawiam się, co zawiodło. Aktorzy są dobrzy, ale mają tak marne kwestie do wygłoszenia, że niewiele mogą z nich wykrzesać. Dialogi są bardzo słabą stroną filmu. Większość scen jest jakby obok tematu, nie trafia w sedno. No, może scena wrzucenia przez Martę swego dziecka do kontenera, żeby wyłowiło zeń torbę z ciuchami, ma jakiś tragikomiczny wydźwięk. Rozwlekły i nużący sposób narracji filmowej wskazuje, że reżyserowi zabrakło tej iskry Bożej, która z filmu przeciętnego czyni wybitny. Materiał, który mógłby wstrząsnąć widzem, zostaje rozmydlony w mało ciekawych ujęciach. Reżyser Michał Rosa nie może się zdecydować, czy ma to być dramat, czy komedia, i w rezultacie nie wychodzi ani jedno, ani drugie.

Zabrakło w tym obrazie nerwu i zaangażowania. A zupełnie bezsensowny w tym wypadku tytuł "Co słonko widziało" mógłby równie dobrze brzmieć "Czego słonko widzieć nie powinno". Tytuł, wzięty zapewne ze zbioru wierszy Marii Konopnickiej, potencjalnemu widzowi zagranicznemu nic nie powie ani nie zachęci do obejrzenia filmu.

Olbrzymi fabryczny komin, który z wielkim hukiem zostaje rozwalony w końcowej scenie filmu, powinien był być zburzony dużo wcześniej, żeby obudzić przysypiającą publiczność. Akcja wymagała jednak tego właśnie końcowego akordu. We mgle z rozwalonego komina bohaterowie odnajdują siebie, swoje utracone ja i drogę do najbliższych sobie osób. Przyznają się do kłamstw i przeżywają oczyszczenie w gęstym, brudnym kurzu i pyle z komina. Katharsis w brudzie - no, to jest dość oryginalne...
 

Dana Platter
PoloniaInfo (2007.10.20)


 






Biuro rachunkowe (Täby)
Zatrudnienie w firmie sprzatajacej (Stockholm)
Pomocnik (Göteborg )
Firma sprzatajaca w Göteborg (Göteborg)
Stolarza z doświadczeniem zatrudnimy (Sodertalje)
kucharz/pomoc kucharza (stockholm)
restauracja/lunch/catering (Stockolm)
Sprzątanie (Stockholm)
Więcej





Albańskie smaki.
Agnes na szwedzkiej ziemi
„Pierwsza osoba liczby pojedynczej" Harukiego Murakamiego - recezja
Polska Mama Za Granicą
Kastellholmen.
Agnes na szwedzkiej ziemi
Nowy Staw – podróż w przeszłość.
Agnes na szwedzkiej ziemi
'Białe zęby' Zadie Smith - recenzja
Polska Mama Za Granicą
O Szwecji z Waszej perspektywy: Śladami Astrid
Szwecjoblog - blog o Szwecji
Nauczanie języka ojczystego w Szwecji - historia przedmiotu, dane, nauczyciele
Polska Mama Za Granicą


Odwiedza nas 40 gości
oraz 2 użytkowników.


2022-02-05 Polski Stand-up w Sztokholmie: Bartosz Zalewski & Arkadiusz Jaksa https://t.co/GPhwkkIKLz
Wszystkie szczepionki przeciwko Covid-19 są bezpieczne i dokładnie przetestowane https://t.co/E5sUOUcFxS
Wszyscy, którzy ukończyli 18 lat, otrzymają propozycję szczepionki przeciwko COVID-19. https://t.co/wfDf3ZvTwb
2020-02-16 All Inclusive - przedstawienie teatralne https://t.co/ab0UqTsjrU
2020-02-16 All Inclusive - przedstawienie teatralne https://t.co/aqbzjleF5Z
Wiecej
Co się dzieje z tą Szwecją?
Szwedzki „wstyd przed lataniem” napędza renesans podróży koleją
Katarzyna Tubylewicz: W Sztokholmie to, gdzie mieszkasz, zaskakująco dużo mówi o tym, kim jesteś
Migracja przemebluje Szwecję. Rosną notowania skrajnej prawicy
Szwedka, która wybrała Szczecin - Zaczęłam odczuwać, że to już nie jest mój kraj
Emigracja dała mi siłę i niezależność myślenia










© Copyright 2000-2022 PoloniaInfoNa górę strony